Λάννα Ιστορία
Το Βασίλειο των Λάννα και η ίδρυση του Τσιάνγκ Μάι το 1296
Μια βραδιά Khantoke αντλεί έμπνευση από την πραγματική ιστορία — το Βασίλειο των Λάννα, που ίδρυσε ο Βασιλιάς Μανγκράι στο Τσιάνγκ Μάι το 1296, ξεχωρίζει από τη βασιλική παράδοση της κεντρικής Ταϊλάνδης.
Δείτε εισιτήρια για δείπνο Khantoke στο GetYourGuide ↗Ο βασιλιάς Μενγκράι και μια νέα πρωτεύουσα
Η Τσιάνγκ Μάι ιδρύθηκε ως σκόπιμα σχεδιασμένη πρωτεύουσα το 1296 από τον βασιλιά Μανγκράι, ο οποίος είχε ήδη κυβερνήσει την Τσιάνγκ Ράι πριν στρέψει την προσοχή του νότια και καταλάβει το παλαιότερο μοναρχικό βασίλειο των Μον, το Χαριπουντζάγια, με κέντρο τη σημερινή Λαμφούν. Σύμφωνα με την παράδοση, σχεδίασε τη νέα πόλη μαζί με δύο συμμάχους ηγεμόνες, τον Ραμκαμχένγκ του Σουκοτάι και τον Νγκαμ Μουάνγκ της Παγιάο — μια συνεργασία που τιμάται ακόμη και σήμερα από το Μνημείο των Τριών Βασιλέων στην παλιά πόλη. Το όνομα Τσιάνγκ Μάι σημαίνει απλώς «νέα πόλη» και για αιώνες μετά αποτέλεσε το πολιτικό και πολιτιστικό κέντρο του βασιλείου του Μανγκράι.
Το Βασίλειο των Λάννα, ένα εκατομμύριο ορυζώνες
Το Lan Na μεταφράζεται περίπου ως «ένα εκατομμύριο ορυζώνες», και το βασίλειο που ίδρυσε ο Mangrai εκτεινόταν σε μεγάλο μέρος της σημερινής βόρειας Ταϊλάνδης, αναπτύσσοντας τη δική του βασιλική γραμμή, τη δική του αρχιτεκτονική βουδιστικών ναών και τη δική του προφορική και γραπτή γλώσσα, διαφορετική από την ταϊλανδική των κεντρικών πεδιάδων. Για αρκετούς αιώνες λειτούργησε ως ανεξάρτητο βασίλειο αυτοδικαίως και όχι ως επαρχία του Σιάμ, γεγονός που εξηγεί σε μεγάλο βαθμό γιατί ο πολιτισμός της βόρειας Ταϊλάνδης — το φαγητό, ο χορός, η ενδυμασία και το ιδίωμά της — εξακολουθεί να διαβάζεται ως ευδιάκριτα διαφορετικός από τις κεντρικές ταϊλανδικές παραδόσεις της Μπανγκόκ σήμερα.
Αιώνες υπό βιρμανική κυριαρχία
Η ανεξαρτησία της Λάννα δεν κράτησε αδιάκοπα — οι βιρμανικές δυνάμεις κατέλαβαν το Τσιάνγκ Μάι τον 16ο αιώνα, και η περιοχή πέρασε περίπου δύο αιώνες υπό διάφορους βαθμούς βιρμανικού ελέγχου, πριν οι τοπικοί ηγεμόνες της Λάννα, με τη βοήθεια των σιαμέζικων δυνάμεων, εκδιώξουν τους Βιρμανούς στα τέλη του 18ου αιώνα. Το Τσιάνγκ Μάι σταδιακά ενσωματώθηκε όλο και περισσότερο στο σιαμέζικο, και αργότερα ταϊλανδικό, κράτος κατά τον 19ο και τις αρχές του 20ού αιώνα. Αυτό το μακρύ βιρμανικό κεφάλαιο είναι εν μέρει ο λόγος που η βόρεια ταϊλανδέζικη κουζίνα και κουλτούρα φέρουν έντονη βιρμανική και σαν επιρροή — η ιστορία της περιοχής διαμορφώθηκε από περισσότερα από ένα γειτονικά βασίλεια, όχι μόνο από την Μπανγκόκ.
Μια ζωντανή βόρεια ταυτότητα
Σημάδια αυτής της ξεχωριστής ιστορίας των Λάννα είναι ακόμη ορατά στο Τσιάνγκ Μάι σήμερα — ένας προφορικός βόρειος διάλεκτος (Kham Mueang) αρκετά διαφορετικός από τα κεντρικά ταϊλανδέζικα ώστε οι επισκέπτες να αντιλαμβάνονται τη διαφορά, ναϊκή αρχιτεκτονική με χαμηλότερες, πολυεπίπεδες στέγες από τικ, εντελώς διαφορετική από τον επιχρυσωμένο κεντρικοταϊλανδέζικο ρυθμό της Μπανγκόκ, και μια ιστορική γραφή των Λάννα που κάποτε χρησιμοποιούνταν για θρησκευτικά κείμενα. Τίποτα από αυτά δεν παρουσιάζεται στους επισκέπτες ως έκθεμα μουσείου· είναι απλώς το καθημερινό πολιτιστικό σκηνικό της παλιάς πόλης του Τσιάνγκ Μάι, και είναι το ίδιο ακριβώς σκηνικό από το οποίο αντλεί το φαγητό και τον χορό της κάθε βράδυ μια βραδιά Khantoke.
Γιατί το βράδυ κουβαλά αυτή την ιστορία
Ένα δείπνο Khantoke με πρόγραμμα χορού δεν είναι ένα γενικό «θέαμα ταϊλανδέζικου πολιτισμού» — βασίζεται συγκεκριμένα στην παράδοση της αυλής και του λαού των Λάννα, από τον χορό των νυχιών που συνδέεται με την παλιά βασιλική αυλή μέχρι τα βόρεια πιάτα που σερβίρονται στον δίσκο. Το να γνωρίζεις ότι η περιοχή είχε το δικό της βασίλειο, τη δική της γλώσσα και τη δική της ιστορία αιώνων, ξεχωριστή από την κεντρική Ταϊλάνδη, δίνει στο βράδυ περισσότερο βάθος από το να το παρακολουθείς ως ένα ακόμη τουριστικό σόου· είναι μια συγκεκριμένη τοπική παράδοση, δεμένη με το παρελθόν του Τσιάνγκ Μάι ως πρωτεύουσας με τη δική της ταυτότητα.